Zo! Dat was dag een. En eigenlijk was het vandaag nogal drama, al zal dat er wel bij horen als je alleen weggaat. In het vliegtuig gaf ik per ongeluk de verkeerde pin in op mijn telefoon: dat kreng heeft zichzelf gelockt, dus ik kan mijn telefoon niet gebruiken. Ik heb al een her-activatiecode aangevraagd, maar dat duurt 3 werkdagen, dus ik ben pas woensdag weer bereikbaar op mijn mobiel. Maar niet echt een van de dingen waar je op zit te wachten in een vreemd land...
Vanmidag ben ik vanaf het vliegveld op een indirecte trein gestapt, maar daar had ik geen spijt van: ik had verschrikkelijk mooie uitzichten. Maar in Cambridge had ik pech: er was een of ander evenement waardoor de bussen anders reden en natuurlijk stapte ik verkeerd uit. Ze roepen hier niet om, maar je moet maar gewoon weten waar je bent en dan op stoppen drukken. Dat wist ik dus niet, dus ik moest weer 8 haltes terug. Daar wist vervolgens niemand welke bus ik nou moest hebben. Toen ik dacht te weten welke ik moest hebben, kwam deze gewoon niet! Na twee uur hiermee bezig te zijn geweest heb ik maar een taxi gepakt en natuurlijk was ik daarna binnen 5 minuten bij mijn kamer. Maar het is echt heel naar om ten eerste niet te weten waar je bent en ten tweede ook gewoon niet weet waar je heen moet. Het meisje dat me inschreef waarschuwde me ook; zij studeert hier al drie jaar, maar vermijd eigenlijk de bussen. Dus dat ga ik ook maar doen. Kaart mee en lopen maar.
Toen ik er eenmaal was, ging het prima, maar toen kwam ik erachter dat ik al mijn kabels thuis heb laten liggen! Paniek: vooral geen computeradapter! Gelukkig heb ik met Bas over internet gebeld en hij stuurt het morgen op met express post. Echt zoooo verschrikkelijk dom! Maar goed, vanaf dinsdag (hopelijk) wel weer mijn kabels en vanaf woensdag dan weer een telefoon. Phoeh, ik hoop dat ik het overleef, haha. Maar ik vind het wel vreselijk om zo slecht bereikbaar te zijn. En hoe ik die kabels heb kunnen vergeten...? Gelukkig heb ik mijn batterij mogen opladen bij een meisje dat bij mij op de gang zit, dus ik kan vandaag en morgen in ieder geval door met deze batterij!
Na het drama van vanmiddag heb ik even een rondje gelopen door het gebouw en ondanks het feit dat het een nieuwbouw is, is het hier verschrikkelijk mooi. Daarna heb ik maar een uurtje geslapen, want ik was echt helemaal op.
Gelukkig heb ik dus hele gezellige gang-genootjes. Ze zijn erg gezellig en komen uit veel verschillende landen. Mijn kamer is dus redelijk ruim; ik heb een bureau, een wasbakje, een best wel lekker bed. Heel redelijk dus, ik ga me hier wel vermaken twee weken. De douche en de toilet deel ik met 5 mensen en het is tegenover mijn kamer, dus dat is niet verkeerd. Om half zeven was het etenstijd en het was echt onwijs lekker! We hebben een heel uitgebreid buffet met verschillende gerechten. We hebben gewoon elke avond een drie gangen menu! Dus ik ga hier zeker niet ondervoed zijn.
We hebben 3 binnenplaatsen bij dit gebouw, dus je kan lekker met je boekje buiten zitten. Morgen beginnen de colleges en gelukkig loopt er iemand de eerste keer mee naar waar we college hebben. Ik moet er niet aan denken om nog een keer te verdwalen, maar gelukkig heb ik dan niet die monsterkoffer bij me. En van de week een middagje wandelen en dan heb ik wel uitgevogeld hoe ik weer terugkom. En anders hebben we de taxi's nog (die, in tegenstelling tot de buschauffeurs wel weten waar het is). Nou, ik ga batterij besparen. Misschien nog even douchen en dan maar lekker naar mijn bedje.
De beloofde foto's komend dus iets later, want die moeten wachten tot ik mijn kabels heb...
Hoi Anne,
BeantwoordenVerwijderenKlinkt wel dramatisch ja. Gelukkig heb je in ieder geval een ding ontdekt en dat is dat je niet dood gaat zonder al die kabels en dat er altijd een oplossing zich aanbied.
Het klinkt alsof je het erg leuk hebt daar. Geniet er vooral van. Spannend om zo alleen op avontuur te zijn.
Liefs Vicky